...ein vika eftir!

Halló
Þá er ég komin aftur til Danmerkur eftir ótrúlega skemmtilega skíðaferð til Noregs.
Það var reyndar ekkert svo gaman á sunnudeginum þegar við vorum að leggja í'ann því þá var komið að því að kveðja Lori og Jeppe og Ungverjana...ég á rosalega erfitt með að kveðja fólk, tárin streymdu í stríðum straumum. En eftir fullt af knúsum og kossum og tárum þá lögðum við af stað til Hirtshals á tveim litlum rútum og einum fólksbíl, við vorum 19 held ég í allt. Svo fórum við í ferjuna sem siglir frá Hirtshals til Larvik í Noregi. Þetta er víst einhver ný ferja þannig að í stað þess að taka 8-9 tíma að komast til Larvik þá tók ferðin ca. þrjá og hálfan tíma. Og þegar við komum þá var snjór!! Jeeeiiiiii.
Svo þurftum við að keyra til Osló sem tók alveg slatta langan tíma, þar náðum við í Anders sem er svona hálfgerður kennari í skólanum, eða hann er reyndar ekki kennari núna, hann var það. En hann er svona viðloðandi samt, hann kom líka með til Frakklands í haust. En svo frá Osló keyrðum við til Hafjell, það tók líka alveg slatta langan tíma. Þegar við komum til Hafjell náðum við í lyklana að íbúðunum sem við bjuggum í og fórum svo að leita að íbúðunum. Umhverfinu þarna í Hafjell má lýsa þannig að þetta eru mörg hús/kofar í skógivaxinni hlíð og svo eru skíðabrautir þar inn á milli. Íbúðirnar sem við vorum í voru í sama húsinu, og húsið var upp í brekku. Og rúturnar drifu ekki þangað upp. Við þurftum því að setja keðjur á, það var gaman, mér fannst ég næstum því vera á Íslandi í smá stund. En eftir að hafa komið keðjunum á þá var ekkert mál að komast upp að húsinu. Við vorum með tvær íbúðir og það voru 9 manns í íbúðinni sem ég var í. Og þetta var ekkert smá flott þarna inni, það voru tveir arinar, heitur pottur, sauna, tveir flatskjáir og ég veit ekki hvað og hvað.
En svo fengum við okkur aðeins í svanginn og komum okkur fyrir og svo var bara farið að sofa, enda þurfti fólk að vera tilbúið að fara á skíði kl. 9:00 um mánudagsmorgunin.
Svo um mánudagsmorguninn fórum við niður í afgreiðsluna þarna í Hafjell og fengum skíði og snjóbretti og hjálma og alles. Svo var bara farið upp í lyftu og látið sig flakka. Þetta er mjög stórt svæði með mörgum flottum brekkum og líka svona Offpist eða hvað það nú heitir, þá er maður að keyra utan brautar bara milli trjáa og svona, það er mjög gaman.
Það var svo flott þarna, svona Winter Wonderland, allt fullt af háum grenitrjám sem voru alveg þakin snjó, svoooo flott.
Á mánudagskvöldinu fórum við til Lillehammer í íþróttahöll og þar var klifurveggur sem er 21 metra hár!! Og ég fór alla leið upp! Úff ég var þreytt í höndunum eftir það, en það var svo gaman að ég vildi reyna aftur, þá komst ég bara rúmlega hálfa leið upp. En það var ótrúlega gaman.
Svo var bara aftur skíði á þriðjudeginum og miðvikudeginum, í Hafjell, og á miðvikudagskvöldinu fórum við á Bobbsleða!!! Það var ein ferð á mann, og það voru 4-5 sem fóru saman í sleða. Það er langt síðan ég hef fengið jafn mikinn fiðring í magann. Ég var í hóp nr. 3 þannig að við sáum þegar fyrstu tveir hóparnir fóru. Jeremías! Sleðarnir fara á 90 km hraða, ég held að brautin sé 19 km þannig að ferðin tekur u.þ.b. 70 sek. En þegar ég sá fyrsta sleðann fara, þá fékk ég svo mikinn fiðring í magann, ég bara hló og vissi ekki hvernig ég átti að vera út af spenningi. Þegar sleðinn nálgast heyrist þvílíkar drunur og þegar hann fer framhjá sér maður bara svona blátt strik. Og þegar komið var að mínum hóp fórum við með svona litlum míní-bus upp brekkuna og á leiðinni í bílnum var ég að fara yfir um af spenningi! Svo fengum við hjálma og kallinn sem sat fremstur hjá okkur útskýrði fyrir okkur hvernig við ættum að sitja og svona. Þetta var ekki þannig að við ættum að hlaupa og hoppa upp í sleðann heldur settumst við bara og kallinn ýtti okkur af stað og settist svo sjálfur fremst. Þetta var svo gaman, ég var hlæjandi/öskrandi allan tímann og hélt áfram að hlæja ca. 2 mínútum eftir að við vorum búin. Frábært.

Svo á fimmtudeginum fórum við í Kvitfjell sem er held ég svona 50 km frá Hafjell. Það er aðeins minna umfangs en Hafjell en er samt alveg frábært skíðasvæði.

Það var svo gaman á skíðum, ég elska að vera á skíðum. Ég held að ég hafi líka fengið betri tækni því að Jens og Anders kennarar voru með smá svona kennslu þarna einhvern daginn og ég var svona að reyna að vinna með þetta sem þeir voru að segja. Ég elska að vera á skíðum!!!

Svo í dag þegar við vorum að fara heim stoppuðum við í Lillehammer og sáum skíðastökkpallana tvo sem voru notaði á Vetrar-ólympíuleikunum '94 og eru enn notaðir, það voru meira að segja nokkrir gaurar að stökkva, úff hvað þeir flugu langt.

Á skíðum :)

21 metra hár klifurveggur

Að klifra

Winter wonderland

Eldhúsborðið í íbúðinni

og baðkarið í íbúðinni

Stuð í rútunni - Sune, Linn og Janus


Bobbsleðinn góði

En nú er ég komin aftur í skólann, það er bara ein vika eftir og það verður einhver svona sérstök dagskrá alla vikuna held ég sem endar að sjálfsögðu á kveðjupartýi á föstudeginum. Það eru 9 dagar í að ég komi heim, 9 dagar! Ég hlakka svo til :D Í ykkar sporum myndi ég fara að undirbúa mig fyrir risaknús.

Ég fékk heimsókn í dag frá Kidda frænda og Eddu :) Ég gat sýnt þeim skólann og svona. Við gerðum samkomulag um það að næst þegar ég kem til Danmerkur mun ég skipuleggja ferðina þannig að ég geti heimsótt þau því að ég mun því miður ekki geta heimsótt þau í þetta skiptið. En ég á án efa eftir að koma hingað aftur og hver veit, kannski ég fái mömmu til að koma með :)


En ég held að ég láti þetta vera nóg í bili
Ég bið ykkur bara vel að lifa og ég sendi kveðju í dalinn

Sigurlaug

Á leiðinni til Noregs!

Sæl

Það er allt orðið svo jólalegt í herberginu okkar. Ég og Elín erum búinar að vera að lita jólamyndir í öllum okkar frítímum, eða svona nokkrum allavega, og erum búnar að hengja þær upp. Það er kominn jólakrans (eða mynd af jólakransi) á hurðina sem snýr fram á gang og svo eru komnir jólasveinar, hreindýr, Jesúbarnið og ég veit ekki hvað og hvað á skáphurðirnar okkar og svo eru fínu jólapokarnir mínir á klósetthurðinni og í glugganum. Svo er ég búin að prenta út myndir sem Einar sendi mér frá því þegar þau heima voru að skera út laufabrauð þannig að núna þegar ég sit hérna við skrifborðið mitt þá sé ég alla Urðafamelíuna með jólasveinahúfur vera að skera út
laufabrauð :) Svo í gærkvöldi vorum við Hrefna, Elín, Walker, Sune, Ditte og Malene að skreyta piparkökur. Við Íslendingarnir áttum auðvita hugmyndina og vorum búnar að koma okkur þægilega fyrir í öðru eldhúsinu með jólalög og alles og þetta leit auðvita svo vel út að fólk slæddist að og skreytti með okkur.

Walker bjó til glæsilegan jólahund - þetta var svona svar við íslenska jólakettinum

Hluti af skreyttu piparkökunum

Hrefna og Malene niðursokknar

Ditte, Sune, Mat og Walker

Piparkökurnar mína setti ég svo á disk inn í herbergið þannig að fólk getur fengið sér ef það vill...það eru ekki margar eftir. Það er semsagt orðið mjög jólalegt hérna hjá okkur í herbergi 33. Svo til að setja punktinn yfir i-ið þá eru fjögur jóladagatöl hérna í herberginu en þau tilheyra reyndar öll Lísu. Hún er með eitt súkkulaðidagatal, eitt skafdagatal, eitt svona nammi dagatal og einn svona pakkadagatal...ég er ekkert bitur.
En talandi um jólin, í söngtíma í gær þá sungum við Heims um ból!!! Og það var 5. desember! Ég gapti, maður syngur ekki Heims um ból þegar enn eru 20 dagar til jóla. Ég var svo fegin að þetta var bara á ensku, þá var það ekki alveg eins heilagt. Við höfum líka sungið Guðs kristni í heimi, nema á ensku auðvita þannig að það var ekki eins heilagt.

Núna á þriðjudaginn fórum við í Adventure-hópnum í skóg sem er ca. 50 mín héðan, ég man ekki hvað hann heitir, Rold skove eða eitthvað þess háttar. Þar fórum við góðan hring á fjallahjólum, minnir að Brian kennari hafi sagt að þetta væru 14 km. En við lögðum af stað klukkan hálf fjögur eða svo og ferðin út í skóginn tók tæpan tíma þannig að þegar við komum var eiginlega orðið alveg dimmt. Það var líka mjög blautt og stígurinn sem við vorum að hjóla á var svo blauturá sumum stöðum að hjólin sukku bara niður í leðjuna, þá var mjög erfitt að hjóla. En þetta var mjög gaman.

Í gær fórum við í International class í heimsókn heim til Hans sem er International kennarinn okkar. Það var líklega í síðasta skiptið sem við höfum International tíma því að það fer ört fækkandi í hópnum, Adams er farinn heim til Uganda (eða hann er að reyna það, held að hann sé fastur í Kaupmannahöfn vegna vegabréfsvandræða), Ali og Hisham eru farnir heim til Oman, svo fara Mat og Gabor heim til Ungverjalands á mánudaginn og við Elín og Walker verðum í Noregi alla næstu viku. Það var samt ótrúlega gaman að heimsækja Hans, hann bauð okkur upp á æbleskiver sem eru svona litlar bollur sem maður dýfir í sultu og svo söng hann meira að segja fyrir okkur lag.

Við sem eftir erum í International class - heima hjá Hans -
Mat, Toms, Gabor, Walker, ég, Matíss og Elín

En það er svo skrítið að vera að fara að kveðja alla, Lori og Jeppe fara til Ástralíu á mánudaginn og þá verð ég í Noregi þannig að ég þarf að kveðja þau á morgun, og Ungverjana líka.

Núna í þessari viku erum við búin að vera að undirbúa Noregsferðina. Við erum held ég 20 sem förum, þar af tveir kennarar, og við verðum í tveim kofum. Við í mínum kofa erum svo búin að funda um það hvað eigi að borða því við fengum pening til að kaupa mat og svo sjáum við alfarið um eldamennskuna. Við skrifuðum heillangan innkaupalista og fórum svo út í Nettó í gær og keyptum inn, ég held að allt í allt hafi þetta kostað 1830 danskar sem eru tæpar 40.000 íslenskar. En við erum nú 10 sem erum að fara að borða saman í 5 daga.
Ég hlakka svo til!! Það er samt svo skrítið, eftir að við komum heim er bara ein vika eftir í skólanum og svo er það bara heim! Det er utruligt!

Í dag er Family day (fjölskyldudagur) þannig að langflestir nemendurnir fengu heimsókn frá foreldrum og systkinum. Við útlendingarnir sem fengum ekki heimsókn erum samt bara stór fjölskylda þannig að við sátum bara saman í matnum :)

En ég held að það sé gáfulegt að fara að huga að því að byrja að pakka niður, við leggjum af stað um kl. 10:00 í fyrramálið og förum með ferju frá Fredrikshavn í hádeginu.
Ég mun svo skrifa ferðasöguna næstu helgi.

Ég bið bara að heilsa öllum
Sigurlaug

Fyrsti í aðventu

Hæhæ
Gleðilega aðventu

Jæja, hvað er ég búin að gera síðan ég skrifaði síðast...

Á mánudaginn síðasta fórum við í International class í smá ferðalag, fórum til Hirtshals og skoðuðum vita og fórum á Nordsöen safnið. Það er svona bygging full af fiskabúrum sem innihalda að sjálfsögðu fiska. Ég set inn einhverjar flottar myndir þaðan.

Á leiðinni til Hirtshals, þetta er mesti snjór sem ég hef séð síðan ég kom til Danmerkur, jólalegt finnst ykkur ekki?

Vitinn

Elín og þorskur, ef til vill jólaþorskurinn

Sigurlaug lúða

Svo á fimmtudaginn fórum við útlendingarnir til listakonu og vorum hjá henni megnið af deginum að teikna og mála. Það var geggjað stuð. Ég málaði mynd af fjöllum og trjám og auðvita fullt af snjó og svo manni að drukkna í vök, en engar áhyggjur honum er bjargað.

Ég verð líka að segja ykkur frá því að ég var að fræða nokkra Dani um íslensk jól og jólasveinana og svona, 13 jólasveinar sem stela kertum frá börnum, stela mat, skella hurðum og gægjast á glugga. Skiljanlega fannst þeim það furðulegt og ekki síður furðulegt þegar ég sagði þeim frá Grýlu, Leppalúða og jólakettinum...."the santa clauses have parents who are dead but if the children wont behave they will wake up from dead, haunt them and eat them"..."and the parents of the santa clauses have a cat, called the christmas cat, and if you don't get new clothes before christmas the cat will come and eat you" Já og svo bara gleðileg jól!

En núna er aldeilis farið að huga að jólum hérna í skólanum, við erum búin að vera að skreyta matsalinn og græna herbergið þessa helgi. Það er komið risastórt jólatré inn í græna herbergið og kominn aðventukrans og allt. Svo í dag var svona jólaglögg og eplaskífur í miðdegiskaffinu, eplaskífurnar voru mjög gómsætar en jólaglöggin var viðbjóðsleg. Þetta er svona heitt rauðvín með kanis og rúsínum og ég veit ekki hvað og hvað, ódrekkandi sull, plööö.

Við í Adventure erum að fara til Noregs eftir viku! Við getum farið á tvö skíðasvæði, bæði í Hafjell og Kvitfjell, held þetta sé skrifað svona. Við erum held ég 19 sem erum að fara og við munum gista í tveim kofum. Þessir kofar eru víst eitthvað voða flottir. Við munum verða þar fram á föstudag þannig að við getum verið 4 daga á skíðum. Það verður frábært, ég hlakka svo til að komast í snjóinn.

Ég man ekki eftir fleiru að skrifa...ég hlakka bara ótrúlega mikið til að koma heim. Það eru 22 dagar!

En ég bið bara að heilsa elskurnar mínar
Sigurlaug

Samantekt

Halló

Þá er rifja upp svona það helsta frá vikunni sem er að líða...

...þessi vika er aðallega búin að fara í það að undirbúa Vinahelgina sem var þessa helgi, þá gátu nemendur boðið vinum sínum í heimsókn og það var svona dagskrá um helgina. Eitt af því sem var á dagskrá um helgina var að sýna „show-ið“ sem við erum búin að vera að undirbúa síðustu vikur. Þráðurinn í sýningunni er að lítill strákur sofnar og fer að dreyma, fyrst dreymir honum vel, fullt af trúðum og húllumhæi, svo breytist draumurinn yfir í martröð og þá fara skuggalegar fígúrur að dansa og óhugnarlegum myndum varpað upp á tjald og svo breytist þetta aftur yfir í góðan draum og þá dansa allir riverdans og annan dans og svo er það búið. Það sem ég geri í sýningunni er að ég er í stomphópnum, þ.e. ég held á priki og lem því í gólfið og svo dansa ég í dönsunum þar sem allir nemendurnir dansa. En sem sagt fór megnið af vikunni í að undirbúa sýninguna.

Endirinn á showinu, rosaflottur endir

Á föstudaginn í Adventure áttum við að hittast úti á Basecamp í hlýum fötum,
meira fengum við ekki að vita. Við mættum þar og það var eins gott að vera í hlýum fötum því það var skítakuldi. Svo fór Brian kennari að tala um að hann hefði bara verið að spá í að við kveiktum bál og grilluðum okkur snúbrauð og hefðum það kósí, en svo hefði honum snúist hugur. Þá dróg hann upp sundskýlu og handklæði og sagði að við værum að fara að baða okkur í sjónum og við ættum að fara og ná í sundföt og handklæði og vera tilbúin eftir 10 mínútur. Brrrrrr það var svo kalt! Við keyrðum út á strönd og þá var bara ákveðið, eftir 2 mínútur eru allir tilbúnir til að hlaupa út í sjó. Það var svo erfitt að fara úr hlýu úlpunni minni og vettlingunum, úff hvað það var kalt, og standa svo hálfnakinn og bíða eftir því að hlaupa út í sjó. Svo rann stundin upp og allir þustu úr í sjó, ég óð reyndar ekki dýpra en upp á mið læri, það var alveg nóg fyrir mig. Svo hlupum við bara aftur upp að bíl og flestir fóru strax að finna hlýu fötin, en þetta var greinilega ekki nóg fyrir suma því nokkrir fóru aðra ferð, brjálað fólk.

Á stöndinni

En svo um helgina var Venneweekend eða vinahelgi. Þá fjölgaði heldur betur í skólanum. Á laugardeginum var svona aðaldagskráin. Þá hafði nemendum og gestum verið skipt í 22 lið sem hlupu svo á mismunandi stöðvar allt í kring um skólann. Þar sem ég var ekki að fá neina gesti þessa helgi var ég beðin um að hjálpa til. Það sem ég gerði var að standa vörð á einni stöðinni, þ.e. taka á móti liðunum og útskýra hvað þau áttu að gera og taka tímann og svo framvegis. Stöðin sem ég var á hét Opfindelsen af hjulet og fólst í því að tvö lið kepptust um að klára þar til gerða braut á sem skemmstum tíma. Bæði lið fengu hjólbörur og svo var einn sem átti að sitja í hjólbörunum á meðan annar keyrði þær í gegn um brautina. Sá sem sat í hjólbörunum átti svo að gera ýmislegt, í fyrstu umferð átti að teikna mynd sem þeim var sýnd, í næstu átti að klæða sig í föt sem búið var að taka til, í þriðju umferð fékk viðkomandi legómódel og átti að byggja nákvæmlega eins módel og í síðustu umferðinni átt i að halda á skál fullri af vatni og borða 5 þurrar kexkökur, auðvita allt á meðan viðkomandi sat í hjólbörum. Þetta var mjög fínt og ótrúlega fyndið að sjá liðin fara í gegn um þetta, en það var líka svo margar stöðvar sem mig hefði langað að fara á, eins og t.d. að keyra svona hálfgerðum go-kart bíl og margt fleira. En þetta var samt alveg gaman og það var ágætt að geta hjálpað til. En eftir þetta var svo komið að frumsýningu á show-inu. Hún gekk bara ljómandi vel og fólk tók mjög vel í þetta, mér tókst að lemja prikinu nokkuð taktfast og vel í gólfið svo þetta var bara gaman.

Eftir show-ið fórum við Elín eiginlega bara strax að taka okkur til fyrir partýið sem var svo um kvöldið, það byrjaði reyndar kl. 18. Í þessu partýi, eins og flest öllum öðrum, var þema. Þemað að þessu sinni var Back to the Future þannig að allir áttu að klæða sig í föt sem höfðu verið í tísku á árunum frá 1950-1990. Ég og Elín skelltum okkur í 80‘s gallan, sundbol, leggings, legghlífar og víða skyrtu utan yfir. Svo var auðvita brjáluð hárgreiðsla og förðun, við vorum sko flottar. En partýið var ótrúlega skemmtilegt og við fengum meira að segja DJ Freedom til að spila (hann ku vera einhver voða flottur plötusnúður hérna í DK).

Ég tilbúin í 80's gallanum, og Jens Peter á bak við

Sunnudagurinn var svo tekinn snemma, ég fór á fætur rétt fyrir átta því ég, Jens Peter og Henrik vinur hans vorum að fara alla leið til Kolding til að spila AirSoft eða Hardball eða hvað það nú heitir. Já og Kolding er ca. 300 km frá Brönderslev. En þetta Airsoft...eitthvað sem ég hafði aldrei prófað áður. Þetta er mjög svipað Painball fyrir þá sem vita hvað það er. Þá er bara fullt af fólki (í þessu tilfelli nánast eingöngu strákar en who cares) sem er í hermannagalla, með grímu og er vopnað byssu sem skítur svona litlum kúlum. Svo er fólkinu skipt í tvö lið og markmiðið er að skjóta andstæðinginn. Það sem var hvað sérkennilegast við þetta var að í þetta skipti var þetta svona Jóla-skytterí, svo að allir voru með jólasveinahúfur eða jafnvel í jólasveinabúning komplett. Þannig að þegar við komum sáum við bara fullt af jólasveinum með grímu og byssu...jólaandinn svoleiðis sveif yfir vötnum. En svo vorum við að spila þetta megnið af deginum, vorum svo komin heim rétt um níu leitið. Þetta var gaman, ótrúlega mikið af fólki sem var saman komið þarna til að skjóta hvort annað, örugglega um 100 manns...og þar af 2 stelpur. Annað sem mér fannst mjög undarlegt þarna fyrir utan alla hryðjuverkajólasveinanna var að þegar fólk var að fara heim þakkaði það auðvita fyrir sig og sagði “tak for i dag, det var hyggeligt“, já ótrúlega huggulegt að skjóta hvort annað.

Svona var aðkoman, fullt af vopnuðum jólasveinum

Komin í herklæðin og með jólasveinahúfu að sjálfsögðu

Svo í dag byrjaði hreingerningavaktin mín, já nú þarft ég að vakna 20 mínútum fyrr á morgnanna en ég gerði áður til þess að fara að þrífa í græna herberginu. Svo í dag fórum við í International tíma í svona Road trip til Hirtshals, skoðuðum vita og fórum á Nordsøen aquarium. Þar er allt fullt af risastórum fiskabúrum fullum af mismunandi fiskum.

Það er svona það helsta, já og í dag fórum við Elín niðrí bæ og keyptum okkur lestarmiða til Kaupmannahafnar. Við förum 09:30 á sunnudeginum 21. desember, þ.e. 28 dagar þar til! Og svo eru bara tvær vikur þar til í Adventure förum í skíðaferð til Noregs...jíííííí

En ég ætla að láta þetta gott heita, ég bið ykkur bara vel að lifa

Góðar stundir

Sigurlaug

Adventure Race...úffff!!!!

Halló

Það er nokkuð stutt síðan ég skrifaði síðustu færslu, en það hefur bara svo margt gerst síðan þá að ef ég á að skrifa um þetta allt verður það að gerast sem fyrst áður en eitthvað fleira fréttnæmt bætist við. Sem sagt, Adventure Race er lokið, búið, aldrei aftur, eða jú kannski einhvern tíman, en alla vega ekki alveg strax. Þannig var nú það að þeir sem eru Teambuilder-ar, eru í Adventure eða á löggulínunni fóru í Adventure Race. Fyrir tveim vikum eða svo var byrjað að tala um þennan Adventure Race og okkur var skipt í lið, fjórir saman í liði og svo var okkur bara sagt að vera tilbúin í allt, eða svona flest allt. Svo þurftu liðin bara að skipuleggja sig og ákveð hvað ætti að taka með, auðvita best að taka ekki of mikið með því við þurftum auðvita að halda á töskunum allan tímann. En hvert lið fékk tvö fjallahjól og tvö pör af línuskautum (við fengum reyndar aldrei að nota línuskautana því það var rigning og ekki vildu kennararnir að skautarnir myndu eyðileggjast sem þýddi auðvita bara meiri hlaup fyrir okkur).

Þetta byrjaði allt á fimmtudaginn, þá áttum við að vera mætt í „Check-in“ kl. 13:30 tilbúin með alla bakpoka og hjól. Síðan fengum við að vita hvað það væri sem við myndum byrja á og það var svona Stjörnuhlaup sem virkar þannig að maður fer á einhverja stöð, hleypur svo aftur á byrjunarreit og fer þaðan á næstu stöð o.s.frv. þannig að leiðin sem maður hleypur lítur eiginlega út eins og stjarna. En þetta stjörnuhlaup fór fram í kring um skólann, og var eiginlega bara upphitun fyrir það sem átti eftir að koma. Það var mjög misjafnt hvað við áttum á gera á stöðvunum, á einni var svona bjálki sem lá á jörðinni og við fengum öll skeiðar og áttum að grafa göng undir bjálkann með skeiðar að vopni og þegar göngin voru til áttu allir liðsfélagar að fara í gengum þau, án þess að hreyfa bjálkann. Á annarri stöð áttum við að sitja inn í einni af kennslustofunum og þegja í 22 mínútur, og við fengum ekki að vita hvenær tíminn væri búinn svo við þurftum að treysta okkar eigin tímaskyni, við enduðum á að sitja 6 mínútum of lengi. En það var margt annað sem við gerðum og þetta stjörnuhlaup tók þónokkuð langan tíma, við lögðum allaveg af stað í þennan alvöru Adventure Race rúmlega 19:00. Við semsagt fórum upp í rútu og þegar komið var upp í rútuna þurftu allir að draga húfurnar niðurfyrir augu því við máttum ekki vita hvert við færum. Svo lagði rútan af stað og keyrði okkur eitthvert og þegar við stoppuðum og við máttum opna augun sáum við að við vorum stopp á einhverjum afskekktum malarvegi og það var eiginlega það eina sem við sáum því það var komið myrkur. Svo fengu öll liðin kort og á kortinu var merktur staður sem við áttum að fara á, án þess að vita hvar á kortinu við værum stödd. Svo við þurftum bara að fara af stað, tveir á hjóli og tveir hlaupandi, og finna einhverjar merkingar á veginum. Við fórum ansi stóran krók, myndi giska á svona 6-7 km útúrdúr, en við fundum rétta staðinn á endanum. Þar áttum við að hjóla í kring til að finna hráefni í smørrebrød og áttum svo að útbúa það. Svo lá leiðin út að stönd, þar fengum við þrjá planka og áttum að búa til einskonar borð, leggja hjólin okkar á borðið og binda þau föst þar og svo áttum við að halda á öllu saman út á strönd og ganga eftir stöndinni í þónokkra stund. Og já, tvö fjallahjól eru ekki léttavara. Þegar við loksins komum á leiðarenda losuðum við hjólin en þá þurftum við að binda afturdekkin föst þannig að það var ekki hægt að hjóla á hjólunum. Og við áttum að halda áfram eftir stöndinni, með hjólin sem við gátum ekki hjólað á. Þannig að einn þurfti að halda uppi afturdekkinu á meðan annar stýrði hjólinu. Þannig hlupum/gengum við í örugglega 1-2 tíma, í sandinum. Þegar við komum á leiðarenda þar losuðum við dekkin á hjólunum og svo var smá þraut og svo gátum við haldið áfram, hlaupandi og hjólandi. Svo vorum við bara hlaupandi og hjólandi megnið af nóttinni, alltaf að leita að öllum punktunum á kortinu. Og já, það rigndi alla nóttina. Þegar við komum að einum staðnum varð smá hlé á hlaupunum. Við stoppuðum á brú. Frá brúnni og yfir að öðrum bakka árinnar hafði verið strengt reipi. Svo fengu allir liðsfélagar svona klifurbelti. Svo vorum við fest við reipið og áttum að fara frá brúnni og yfir á bakkann. Þetta var svona eins og í atriðinu í Ace Ventura þegar hann er að bjarga þvottabirninum nema það var ekkert sem gaf sig eins og í myndinni. Þegar allir voru komnir yfir ána fengum við kanó og áttum að róa honum upp ána (sem sagt á móti straumnum). Það voru bara tvær árar í kanónum þannig að það voru tveir sem gerðu ekkert á meðan hinir tveir reru. Ég var ein af þeim sem gerðu ekki neitt. Svo var róið í ca. 2 tíma eða svo, og þegar þarna er komið við sögu er klukkan ca. 5-6 um morgunin. Það var kalt og dimmt og blautt. Til að gera eitthvað fórum við að syngja þarna í kanónum, það var ljómandi gott. Það fór ekkert framhjá okkur hvar við áttum að stoppa því þegar við komum að einni brú var ljósashow og reykur og tónlist og allt. Þá hélt ég að við værum búin. En nei, ekki alveg. Þegar við vorum búin að koma kanónum á land áttu tveir úr liðinu að láta sig flakka af brúnni og út í ána. Ég sat hjá. Walker og Sune stukku. Eftir það tók við meira Bike and run til Brönderslev, ca. 10 km. Það var erfitt að fara að hlaupa eftir að hafa verið að frjósa í tvo tíma. Úfff ég var svo þreytt og svöng. Þegar við komum loksins aftur til Brönderslev og í skólann héldum við að við værum búin, en nei það var smá eftir. Við áttum að blása upp 8 blöðrur og henga upp á snúru. Svo stóðum við ca. 5 metra frá snúrunni og áttum að skjóta blöðrurnar með byssu. Við fengum 15 skot. Við hittum þrisvar sinnum en það var bara ein blaðra sem sprakk, sem sagt sjö blöðrur eftir. Það þýddi að við þurftum að hlaupa 7 hringi hjá skólanum, ég giska á að hver hringur sé svona 500 metrar. Það var ekki gaman. Við kláruðum þetta korter í níu. Þá vorum við búin. Ég hef aldrei verið jafn útkeyrð. Það var svo gott að komast úr blautu fötunum og fara í sturtu, fá sér að borða og svo bara beint upp í rúm. Núna er ég kvefuð og með strengi. Ég er sérstaklega með strengi í herðunum eftir að hafa dröslast með þessi fjallahjól ég veit ekki hvað langt. Ég er samt svo ótrúlega ánægð að við gátum klárað þetta. Það voru 6 lið af 9 sem náðu að klára og liðið mitt endaði meira að segja í öðru sæti :)

Þið verðið að afsaka hvað þetta er yfirmáta langt blogg, þið eruð hetjur ef þið náið að lesa þetta allt án þess að sofna, allavega er ég alveg að sofna. Ég ætla að gá hvort ég finni einhverjar myndir til að setja inn...

Ég fann bara myndir úr stjörnuhlaupinu...

Á einni stöðinni átti að tjalda, kein Problem ;)

Við þurftum líka að flytja vatn í desilítramálum langa vegalengd með stiga utan um okkur, og við þurftum að fylla fötu, það voru farnar maaaargar ferðir

Þarna þurftum við að klifra upp stigann en hann mátti ekki snerta staurinn, þ.e. þurftum að halda stignum uppi og þurftum að setja kort ofan í fötuna

Hérna erum við að grafa göng undir plankann með matskeiðum

...og svo skríða undir án þess að snerta plankann

Maður var skítugur upp fyrir haus, þvílíkt stuð :)

En ég bið bara að heilsa ykkur elskurnar mínar. Hafið það ævinlega sem best.

Sigurlaug hin útkeyrða

Myndir fyrir síðustu færslu

Hérna eru nokkrar myndir sem áttu að fylgja með í síðustu færslu en vegna tæknilegra örðuleika gat ég ekki sett þær inn fyrr en núna.


Við fórum í göngutúr út í skóg





Skógurinn




Keðjan sem varð þess valdandi að Fannar viðbeinsbrotnaði



...og við fórum að klifra í 8 m klifurstaurnum

Baldvina


Arnhildur




svo á sunnudeginum fórum við í Roadtrip, og það fór að rignaFyrsta stoppistöð, Den Tilsandede Kirke


Á Skaganum í roki og rigningu, en það var stuð :)



Svo fórum við í einhverja eyðimörk, man ekki alveg hvað hún heitir




Hoppimynd :)
Baldvina að dreyfa gleðinni
Bangsbo
Bangsbo
Meira Bangsbo


Í Bangsbo
Þar var mjög fallegt
Og þar var eplatré



Hús búið til úr pylsubréfum og einni franskri karteflu


Þannig var nú það
Ég ætla svo að fara að vinna í að skrifa um Adventure Race-ið sem við vorum í á fimmtudag-föstudag. Þangað til segði ég góðar stundir.
Kveðja
Sigurlaug