...og hann er kominn í loftið!

Já, Fannar er núna um borð í flugvél á leiðinni til Reykjavíkur, svo fer hann til Keflavíkur með rútu, flýgur þaðan til Kaupmannahafnar og fer þaðan til Brönderslev með lest og verður hér ef allt gengur upp kl. 5:45 í fyrramálið. Ég hlakka svo ótrúlega mikið til, ég geri eiginlega ekki annað en að líta á klukkuna. Ég ákvað að bloggar núna bara svona til að gera eitthvað, láta tímann líða.

Nú þarf ég að hugsa hvað hefur gerst síðan síðast þegar ég skrifaði....humm...það var hérna eitt kvöldið að hann Nicolas vinur minn, sem hefur mjög gaman af því að baka, gerði tvær pönnukökukökur. Svo heppilega vill til að hann Nicolas hefur maga á við músarindil sem er mjög heppilegt fyrir mig því hann getur ekki torgað öllu sem hann býr til. Af minni einskæru góðmennsku aðstoða ég hann því við að hesthúsa því sem hann býr til, en ég er reyndar ekki sú eina. Það er mikið af góðhjörtuðu fólki hérna :) En pönnukökukökurnar voru svooo góðar. Hann bjó fyrst til slatta af pönnukökum. Því næst útbjó hann allskonar gúmmelaði til að segja í kökuna, hann þeytti rjóma og bjó til krem og annað krem og svo átti hann jarðaberjasultu og banana og ég veit ekki hvað og hvað. Síðan Staflaði hann pönnukökunum með mismunandi gúmmelaði á milli og til urðu tvær dýrindis pönnukökukökur. Þær voru ekki lengi að hverfa, nammi namm.




Í gærmorgun var ég svo í powersport og að þessu sinni var powercup í mountainbiking (fjallahjólun). Það eru auðvita engin fjöll hérna en það er svona smá hringur hérna í kring um skólann sem við notuðum. Þá hjólar maður á svona mjóum stígum upp og niður brekkur sem auðvita eru búnar til af mönnum og svo hjólar maður á milli trjáa og svona. En það var sem sagt powercup, hver væri fljótastur að hjóla hringinn. Fyrst hjóluðu allir einn hring, út af fyrir sig og það var tekinn tími. Af fimm stelpum var ég með þriðja besta tímann og komst því í A-úrslit, og svo þegar við kepptum í A-úrslitunum fórum við allar af stað á sama tíma. Ég var alltaf rétt á eftir stelpunni í öðru sæti, en hvað gerist svo þegar brautin er rétt hálfnuð? Jú, keðjan fer af hjólinu mínu. Svekkelsi.

Svo í dag fórum við international nemendurnir í heimsókn í annan lýðháskóla. Hann er í bæ sem heitir Vrå og er bara svona 10 km héðan. Í þessum skóla geta krakkarnir valið um nokkrar brautir eins og t.d. ljósmyndun og textíl og hönnun. Þegar ég vissi að ég væri að fara í lýðháskóla í Vrå mundi ég eftir að Tinna sem var með mér á vistinni á Akureyri var einmitt á leiðinni í þann skóla. Svo í dag hitti ég Tinnu :) Fyrst borðuðu allir nemendurnir saman í skólanum og svo voru nokkrir nemendur frá Vrå sem sýndu okkur skólann og Tinna var leiðsögumaðurinn okkar Elínar.

Ég og Tinna

Núna eru 11 tímar þar til Fannar verður hérna á lestarstöðinni.

Ég ætla að setja inn nokkrar myndir...

Núna eru 10 tímar og 45 mín þar til Fannar verður hérna á lestarstöðinni


Jæja, við heyrumst bara síðar, hafiði það sem best

Kys og kram

Sigurlaug

Sei sei já og sei sei nei ræræræ

Góðan daginn

Ég er svo södd, ég get varla hugsað um annað en hvað ég er södd. Núna áðan vorum ég og Nicolas að gera okkur svona ristuð hafragrjón og borða ásamt jógúrti með peru- og bananbragði. Það var svo gott að ég át yfir mig af því. Ég skammtaði Nicolas líka of mikið þannig að ég dró hann að landi, ekkert mál fyrir Jón Pál. Svo korteri seinna var kvöldmatur. Svo núna stend ég á blístir, eða ligg á meltunni réttara sagt, ég get eiginlega varla staðið.

En þessir síðustu dagar eru bara búnir að vera svona hefðbundnir, þetta gengur svona sinn vanagang. Í international tímanum á miðvikudaginn var ég að halda kynningu um sjálfa mig, það gekk bara alveg ljómandi vel. Ég heillaði alla upp úr skónum með því að sýna myndir úr Svarfaðardalnum og frá Íslandi. Svo í international tímanum á fimmtudeginum fórum við á litlu skólarútunni í einhvern skóg hérna ekki langt frá og vorum að tína sveppi. Við sáum líka einhvern svona náttúru-leikskóla sem er þarna í skóginum. Þar er bara búið að gera svona rólur og vegasölt og litla kofa úr trám, nokkuð flott. Og þetta er víst leikskóli sem ríka fólkið sendir börnin sín í.
En sveppatínslan gekk nú svo sem ekkert svo vel, ég myndi segja að hápunktinum hafi verið náð þegar Elín kom auga á lítinn frosk sem var á stígnum. Að sjálfsögðu snöruðum við froskinum upp í sveppafötuna, sem var að vísu tóm og Elín skírði hann því fallega nafni Sigmundur Laxdal. Sigmundur yfirgaf okkur reyndar eftir ca. 10 mín og hélt einn síns liðs á vit ævintýranna.

En nóg um það.

Hans kennari, Hisham og Adams

Sigmundur Laxdal

Á föstudaginn vaknaði ég með smá kvef og hugsaði að ég yrði nú að taka því rólega svo ég yrði nú hress þegar Fannar kæmi í heimsókn. En þannig er nú það að á föstudögum erum við í íþróttum megnið af deginum. Dagurinn byrjar á grunnþjálfun kl. 8 og að þessu sinni vorum við í allskonar boltaleikjum þannig að ég gat nú eiginlega ekki tekið því rólega. Svo var teambold kl. 10:00 og þá fórum við í badminton og svo eftir mat var powersport og að þessu sinni var powercup í sundi þannig að við þurftum að synda 1 km sem ég gerði á góðum 28 mínútum....takk takk takk vélbyssutakk :) En já, þennan dag ætlaði ég sem sagt að taka því rólega, gekk eiginlega ekki alveg, og svo var það nú alveg punkturinn yfir i-ið þegar Hans kennari bað mig um að taka þátt í handboltaleik um kvöldið og ég átti að spila með international-liðinu. Ég gat að sjálfsögðu ekki brugðist honum svo ég sló til og tók þátt. Þetta var vægast sagt einhver sá furðulegasti handboltaleikur sem um getur þar sem ekki helmingur international-liðsins kunni reglurnar í handbolta á meðan andstæðingarnir voru stelpur sem allar hafa æft handbolta ásamt tveim strákum sem báðir kunna allavega reglurnar. En international-liði samanstóð af tveim Ungverjum, tveim Lettum, einum frá Úganda, einum Bandaríkjamanni og svo mér. Svo vorum við að vísu með tvo landsliðsmenn frá Oman á okkar bandi en þeir komu ekki inn á nema rétt í blálokin þegar við vorum komin svona ca. 10 mörkum undir. Við töpuðum svo með 2 mörkum.

Svo núna um helgina er eitthvað floorball lið búið að vera hérna í heimsókn. Floorball er svona mjög svipað bandíi, nema það er spilað á svona hokkívelli þ.e. það er hægt að fara á bak við markið, og markmaðurinn er í svona þykkum galla með hjálm og enga kilfu. En við erum búin að vera að skemmta okkur saman þessa helgi, í gærkvöldi var svona tónlistar-, bíómynda-, íþróttaspurningakeppni þar sem við heyrðum allskonar tónlist og brot út bíómyndum og íþróttaviðureignum og svo áttum við að svara spurningum tengdum því. Svo var einn flokkur í spurningakeppninni Syng selv þar sem einn átti að koma upp og setja upp heyrnatól og syngja svo lagið sem hann heyrði. Þetta var svona skemmtilegasti parturinn af keppninni.

Í dag vorum við svo að keppa við liðið, strákarnir kepptu sér og stelpurnar sér og það varð jafntefli í báðum leikjunum.

Music-quiz

Ég og Hrefna

En já, kl. 5:45 á föstudagsmorguninn næsta mun Fannar minn renna í hlað hérna á lestarstöðinni í Brönderslev og hann ætlar að vera hérna hjá mér yfir helgina. Ég get ekki beðið!! :D Svo eru líka einhverjar reglur hérna í skólanum sem segja að ef maður er með gest hérna þá á hann að koma í tímana, sem þýðir að Fannar mun líklega koma með mér í Powersport og hugsanlega eitthvað fleira. En það er samt engin skylda að taka þátt í íþróttunum, það er í lagi að horfa bara á, en ég er nokkuð viss um að það sé skemmtilegra að taka þátt.

En ætli ég láti þetta ekki gott heita. Ég bið bara að heilsa og sendi öllum eitt stórt kraaaam.

Þá er ekki fleira í þættinum að þessu sinni, veriði sæl.

Sigurlaug

Chamonix

Hæhæ :) Langt síðan síðast. Hress?
Á sunnudaginn fórum við nefnilega til Chamonix í Frakklandi og það var sko heldur betur stuð. Þetta var reyndar mjög langt ferðalag, tæp sólarhringsferð með rútu. Við lögðum af stað um 10:00 á sunnudagsmorguninn eftir að við vorum búin að útbúa nesti fyrir daginn og svona. Svo var nú gert ýmislegt til að gera ferðina skemmtilegri, farið í spurningakeppni, bingó/bangó og svo var líka svona leikur sem var þannig að við áttum að draga nafn úr poka og við áttum að vera svona leynivinur fyrir viðkomandi. Það var annar strákurinn frá Oman sem dró mig, hann Ali. Ég veit ekki alveg hvort að hann skildi leikinn alveg rétt, hann allaveg lét mig vita mjög fljótlega að hann hefði dregið mig. Hann reyndar gaf mér reyndar gjöf, fyrst sendi hann mér miða þar sem hann hafði skrifað að hann óskaði mér góðrar ferða til Frakklands og svo seinna fékk ég samanvöðlaðan miða og þegar ég opnaði hann kom í ljós ein frönsk kartafla og á miðanum stóð It's small, but important.

En ferðin sjálf gekk mjög greiðlega og við vorum komin á áfangastað á mánudagsmorgninum svona um 9:00 minnir mig. Og ég verð að segja að þegarvið fórum að sjá fjöll og einhverja svona tilbreytingu í landslaginu þá fór mér að líða svo þægilega og það var svo notalegt að vera umkringd fjöllum þennan tíma. En allavega, þegar við komum að blokkunum þar sem íbúðirnar voru fengum við lykla að íbúðunum okkar og við Mathilda, Tanja og Jeanett fórum og skoðuðum okkar íbúð. Við vorum sammála um að við hefðum verið heppnar með íbúð því við vissum að íbúðirnar voru mjög misjafnar. Okkur var líka úthlutaður matarpeningur sem átti að endast ferðina. Við fórum því og versluðum í matinn.

Á þriðjudeginum fór ég í fjallgöngu. Það var mjög gott veður og mjög góð ferð myndi ég segja. Við fórum fyrst með svona stólalyftu upp að einhverju húsi og röltum svo upp að öðru húsi þar sem var alveg frábært útsýni. Þegar við komum aftur niður fórum við svo að tala um það sem við ætluðum að gera daginn eftir. Ég var í hópi 1 og átti sá hópur að fara í mountainbiking (fjallahjólun) og klifur og þurfti því að skipta hópnum í tvennt. Anders kennari talaði um að hópurinn sem byrjaði að hjóla yrði svona fast group og hann bað um 10 sjálfboðaliða í þann hóp. Auðvita réttu flestir strákarnir upp hendi en þeir voru ekki nema sjö, tvær norskar stelpur réttu upp hendi fyrir rest en þá vantaði einn enn og vitið menn, Anders sagði að ég gæti verið í þessum hóp þar sem ég væri frá Íslandi. Þannig að ég, sem hef aldrei farið í mountainbiking nema upp veginn í kirkjugarðinn heima, var í hraðari hópnum.

Svo á miðvikudeginum dressaði ég mig upp í hjólagallann, tilbúin að takast á við brekkurnar. Þetta voru að ég held 23 km sem við hjóluðum. Og auðvita kom rigning þegar við vorum að leggja af stað þannig að stígurinn sem við hjóluðum eftir var allur í pollum og svona, þannig að allir voru mjög skrautlegir að ferðinni lokinni. En þetta gekk alveg nokkuð hrakfallalaust fyrir sig, reyndar fór keðjan af hjólinu mínu einu sinni en ég náði nú að redda því. Mér fannst samt eins og Peter kennara hefði komið það á óvart að ég hefði getað lagað þetta sjálf og ég heyrði bara að hann talaði eitthvað um Icelandic girlpower, haha mér fannst það fyndið.
Þegar hjólatúrnum var lokið var svo komið að klifrinu. Og þar var ég sko í essinu mínu. Við fengum svona klifurútbúnað, hjálm, skó og svona bandabrók einhverja þar sem öryggislínan var fest. Þetta var ca. 20 metra hár klettur sem við klifruðum á og ég fór upp á topp, tvisvar! :) Mig langar aftur, þetta var svo gaman. Þarna gat ég sko látið klifurköttinn sem hefur legið í dvala svo lengi fá útrás.

Á fimmtudeginum fór hópurinn minn í jöklaleiðangur. Við fengum alveg sérstakan útbúnað fyrir ferðina, hjálm, skó, mannbrodda (sko svona fullorðins mannbrodda), bandabrókina frábæru og ísöxi. Við fórum svo með lest upp á einhvern dal þar sem skriðjökull skríður fram. Til að komast að jöklinum þurftum við að fara niður stiga sem höfðu verið festir á klettaveggina hjá jöklinum. Og þessir stigar eru nú ekki fyrir hvern sem er, nánast lóðréttir og ca. 50 metra langir. En það var bara gaman að klifra þarna niður. Svo löbbuðum við á jökulinn og settum á okkur mannbroddana og fórum að æfa okkur í að nota þá, ganga í hliðarhalla og upp og niður brekkur og svona.

Á föstudeginum fórum við svo í Rafting. Það var frábært. Við vorum líka svona heppin því að það var búin að vera rigning svo það var aðeins meira í ánni en hafði verið undanfarna daga. Og það þýddi auðvita bara meira fjör. Við fengum síðan svona blautbúninga, einn ermalausan samfesting, jakka, skó og svo björgunarvesti yfir það og hjálm. Og þegar maður var svo kominn með árina í hönd var maður heldur betur orðinn vígalegur. Svo keyrðum við smá spöl og svo var bara að leggja í hann. Við fórum fyrst bara út í ánna án þess að vera á bát, svona til finna hvernig vatnið væri. Það var svona 8-10°C sögðu leiðsögumennirnir. Kalt og gott.
En svo var bara að koma sér í bát og leggja í hann. Þetta var svo gaman, adrenalínið alveg í hámarki.
Um kvöldið var svo partý, við fórum á einhvern bar þarna í bænum og dönsuðum fram eftir kvöldi, eða ég gerði það allavega. Svo vöknuðu allir hinir hressustu í gærmorgun til að laga til í íbúðunum og svo lögðum við af stað heim á leið um kl.10:00.
Ferðin gekk mjög vel. Ég náði að kynna Elínu fyrir Helga & hljóðfæraleikurunum í iPodinm mínum og allt. En allavega, við rendum í hlað hérna kl. 7 í morgun. Ég náði að sofa alveg helling í rútunni þannig að ég var ekkert svo þreytt, ég held að núna séu u.þ.b. allir steinsofandi.

En ég sit hér og skrifa fyrir ykkur blogg. Ég er líka að bíða eftir að batteríin fyrir myndavélina mína verði fullhlaðin. Eða nei, ég þarf ekki að bíða, ég set bara kortið út myndavélinni í tölvuna og fer að skoða myndirnar. Þá get ég líka sett nokkrar myndir hérna inn. Ok, ég ætla núna að fara að skoða myndirnar, kem aftur...

...jæja, búin að skoða allar myndirnar sem ég tók. Ég set nokkrar hérna inn.







Mont Blanc er tindurinn lengst til vinstri

Stólalyftan sem við fórum í þegar við vorum að fara í fjallgönguna

Komin upp á toppinnFlott útsýni

Hópurinn kominn upp

Norsku tvíburarnir að undirbúa sig fyrir mountainbike-ið

Ég og Rasmus eftir hjólatúrinn

Vinur minn, fjallahjólið

Og þarna fór allt klifrið fram

Tilbúin í slaginn :)

Jökullinn sem við fórum áOg það þurfti stiga til að komast niðurJökullinnMeð ísöxi og allt

Þetta eru alvöru mannbroddarÍsklifur

Það er ótrúlegt hvað blautbúningur gerir mikið fyrir líkamann :)

Hafið það bara gott um alla tíð og tíma
Bið að heilsa í dalinn

Sigurlaug

...eins mig fýsir alltaf þó, aftur að fara' í gööööööngur

Já, það eru alveg að koma göngur. Gangnamenn trítla upp á fjöll, innan um bláar berjaþúfur og hóa á kindur og stöku steina. Þvílík dásemd. Enn, á meðan þessu fer fram verð ég víðsfjarri, alveg eins og í síðustu göngum. Ég verð reyndar mun meira víðsfjarri heldur en ég er nú því að næsta sunnudag erum við að fara til Frakklands. Við förum með rútu alla leið og er áætlað að ferðin taki u.þ.b. sólarhring þannig að við ættum að vera komin til Frakklands, nánar til tekið til Chamonix um klukkan 10:00 á mánudagsmorguninn. Þetta verður örugglega frábær ferð, við förum í riverrafting og eitthvað svona klifur og hjólatúra og ég veit ekki hvað og hvað. Þetta verður í fyrsta skiptið í langan tíma sem ég verð umkringd fjöllum, ágætis tilbreyting það. Þessi fjöll verða þó talsvert hærri en ég á að venjast, enda er Chamonix við fjallsrætur Mont Blanc sem er 4807 m hátt. En ég mun segja ykkur frá þessu öllu saman þegar ég kem aftur hérna í skólann sem verður þá að ég held 13. eða 14. september.

En núna þessa viku er bara búin að vera svona venjuleg stundaskrá í gangi, ég fer í þau fög sem ég valdi mér, fótbolta, teambold og powersport. Já og vitiði hvað. Á fimmtudaginn var international class og við fórum í tölvustofuna og vorum að læra dönsku. Og í þessum international tímum eru eins og ég hef sagt áður krakkar frá Lettlandi og Ungverjalandi sem kunna auðvita mjög takmarkaða dönsku nema einhver blótsyrði og svona sem þeim hefur verið kennt, sérstaklega er vinsæl setningin „Hvad fanden laver du man?“ Þannig í þessum tíma vorum við að læra Jeg hedder Sigurlaug og jeg er tyve år gammel og eitthvað svona skemmtilegt. Svo eftir það fórum við í hjólatúr hérna um bæinn og fengum hjól lánuð héðan frá skólanum. Og þetta voru svona fjallahjól með einhverjum þeim óþægilegustu hnökkum sem um getur. Og ég var bara í venjulegum buxum. Skemmst er frá því að segja að ég gat varla setið restina af deginum og svo skemmtilega vildi til að daginn eftir var tveggja tíma powersport og hvað haldiði að hafi verið tekið fyrir í þeim tíma? Jú mikið rétt, hjólreiðar! En ég er núna búin að fjárfesta í svona hjólabuxum þannig að þegar við förum til Frakklands ætti ég ekki að lenda í þessu.

Núna um helgina er svo búinn að vera svona markaður í gangi hérna í Brønderslev. Þá fjölgar íbúum bæjarins um helming. Á þessum markaði er fullt af svona sölutjöldum, þar sem hægt var að kaupa allskonar hluti, fullt af svona nammi- og ísbásum og margt fleira. Þessa helgi hafði ég mottóið „Einn ís á dag kemur heilsunni í lag“ af leiðarljósi. Það var líka einhverskonar hestamarkaður þarna held ég, það var allavega fullt af hestum þarna, allskonar hestum, stórum og litlum J og vá hvað þeir voru sætir. Þessir póníhestar eru svona álíka háir og kálfar. Músímúsímús.

Núna rétt í þessu var Elín að koma inn í herbergið með fullan kassa af súkkulaðirúsínum sem foreldrar hennar sendu henni, nammi namm. Og talandi um íslenskt nammi, ég kláraði ópalbirgðirnar mínar um helgina.

Núna eftir hálftíma er söngstund. Þá fara allir nemendurnir í fyrirlestrarsalinn og syngja. Við erum meira að segja öll búin að fá okkar eigin söngbækur þannig að ég get haldið áfram að syngja danska söngva þegar ég kem heim. Það eru samt alveg líka íslensk lög í þessari söngbók, nema það er búið að þýða alla textana yfir á dönsku, nema textann við íslenska þjóðsönginn. Til dæmist er búið að þýða Litlu fluguna og heitir lagið núna Bækken løber let på slebne småsten, Sprengisandur heitir Rid nu, rid nu, rask henover sandet og Maístjarnan var þýdd Å så let er dit fodtrin. Við höfum nú samt ekki sungið þessi lög ennþá í söngstund, vonandi kemur samt að því J

En ég ætla að fara að hita upp raddböndin, það verður sko tekið á því í söngstund

Við heyrumst síðar og ég bið að heilsa

Sigurlaug