Fyrsti í aðventu

Hæhæ
Gleðilega aðventu

Jæja, hvað er ég búin að gera síðan ég skrifaði síðast...

Á mánudaginn síðasta fórum við í International class í smá ferðalag, fórum til Hirtshals og skoðuðum vita og fórum á Nordsöen safnið. Það er svona bygging full af fiskabúrum sem innihalda að sjálfsögðu fiska. Ég set inn einhverjar flottar myndir þaðan.

Á leiðinni til Hirtshals, þetta er mesti snjór sem ég hef séð síðan ég kom til Danmerkur, jólalegt finnst ykkur ekki?

Vitinn

Elín og þorskur, ef til vill jólaþorskurinn

Sigurlaug lúða

Svo á fimmtudaginn fórum við útlendingarnir til listakonu og vorum hjá henni megnið af deginum að teikna og mála. Það var geggjað stuð. Ég málaði mynd af fjöllum og trjám og auðvita fullt af snjó og svo manni að drukkna í vök, en engar áhyggjur honum er bjargað.

Ég verð líka að segja ykkur frá því að ég var að fræða nokkra Dani um íslensk jól og jólasveinana og svona, 13 jólasveinar sem stela kertum frá börnum, stela mat, skella hurðum og gægjast á glugga. Skiljanlega fannst þeim það furðulegt og ekki síður furðulegt þegar ég sagði þeim frá Grýlu, Leppalúða og jólakettinum...."the santa clauses have parents who are dead but if the children wont behave they will wake up from dead, haunt them and eat them"..."and the parents of the santa clauses have a cat, called the christmas cat, and if you don't get new clothes before christmas the cat will come and eat you" Já og svo bara gleðileg jól!

En núna er aldeilis farið að huga að jólum hérna í skólanum, við erum búin að vera að skreyta matsalinn og græna herbergið þessa helgi. Það er komið risastórt jólatré inn í græna herbergið og kominn aðventukrans og allt. Svo í dag var svona jólaglögg og eplaskífur í miðdegiskaffinu, eplaskífurnar voru mjög gómsætar en jólaglöggin var viðbjóðsleg. Þetta er svona heitt rauðvín með kanis og rúsínum og ég veit ekki hvað og hvað, ódrekkandi sull, plööö.

Við í Adventure erum að fara til Noregs eftir viku! Við getum farið á tvö skíðasvæði, bæði í Hafjell og Kvitfjell, held þetta sé skrifað svona. Við erum held ég 19 sem erum að fara og við munum gista í tveim kofum. Þessir kofar eru víst eitthvað voða flottir. Við munum verða þar fram á föstudag þannig að við getum verið 4 daga á skíðum. Það verður frábært, ég hlakka svo til að komast í snjóinn.

Ég man ekki eftir fleiru að skrifa...ég hlakka bara ótrúlega mikið til að koma heim. Það eru 22 dagar!

En ég bið bara að heilsa elskurnar mínar
Sigurlaug

Samantekt

Halló

Þá er rifja upp svona það helsta frá vikunni sem er að líða...

...þessi vika er aðallega búin að fara í það að undirbúa Vinahelgina sem var þessa helgi, þá gátu nemendur boðið vinum sínum í heimsókn og það var svona dagskrá um helgina. Eitt af því sem var á dagskrá um helgina var að sýna „show-ið“ sem við erum búin að vera að undirbúa síðustu vikur. Þráðurinn í sýningunni er að lítill strákur sofnar og fer að dreyma, fyrst dreymir honum vel, fullt af trúðum og húllumhæi, svo breytist draumurinn yfir í martröð og þá fara skuggalegar fígúrur að dansa og óhugnarlegum myndum varpað upp á tjald og svo breytist þetta aftur yfir í góðan draum og þá dansa allir riverdans og annan dans og svo er það búið. Það sem ég geri í sýningunni er að ég er í stomphópnum, þ.e. ég held á priki og lem því í gólfið og svo dansa ég í dönsunum þar sem allir nemendurnir dansa. En sem sagt fór megnið af vikunni í að undirbúa sýninguna.

Endirinn á showinu, rosaflottur endir

Á föstudaginn í Adventure áttum við að hittast úti á Basecamp í hlýum fötum,
meira fengum við ekki að vita. Við mættum þar og það var eins gott að vera í hlýum fötum því það var skítakuldi. Svo fór Brian kennari að tala um að hann hefði bara verið að spá í að við kveiktum bál og grilluðum okkur snúbrauð og hefðum það kósí, en svo hefði honum snúist hugur. Þá dróg hann upp sundskýlu og handklæði og sagði að við værum að fara að baða okkur í sjónum og við ættum að fara og ná í sundföt og handklæði og vera tilbúin eftir 10 mínútur. Brrrrrr það var svo kalt! Við keyrðum út á strönd og þá var bara ákveðið, eftir 2 mínútur eru allir tilbúnir til að hlaupa út í sjó. Það var svo erfitt að fara úr hlýu úlpunni minni og vettlingunum, úff hvað það var kalt, og standa svo hálfnakinn og bíða eftir því að hlaupa út í sjó. Svo rann stundin upp og allir þustu úr í sjó, ég óð reyndar ekki dýpra en upp á mið læri, það var alveg nóg fyrir mig. Svo hlupum við bara aftur upp að bíl og flestir fóru strax að finna hlýu fötin, en þetta var greinilega ekki nóg fyrir suma því nokkrir fóru aðra ferð, brjálað fólk.

Á stöndinni

En svo um helgina var Venneweekend eða vinahelgi. Þá fjölgaði heldur betur í skólanum. Á laugardeginum var svona aðaldagskráin. Þá hafði nemendum og gestum verið skipt í 22 lið sem hlupu svo á mismunandi stöðvar allt í kring um skólann. Þar sem ég var ekki að fá neina gesti þessa helgi var ég beðin um að hjálpa til. Það sem ég gerði var að standa vörð á einni stöðinni, þ.e. taka á móti liðunum og útskýra hvað þau áttu að gera og taka tímann og svo framvegis. Stöðin sem ég var á hét Opfindelsen af hjulet og fólst í því að tvö lið kepptust um að klára þar til gerða braut á sem skemmstum tíma. Bæði lið fengu hjólbörur og svo var einn sem átti að sitja í hjólbörunum á meðan annar keyrði þær í gegn um brautina. Sá sem sat í hjólbörunum átti svo að gera ýmislegt, í fyrstu umferð átti að teikna mynd sem þeim var sýnd, í næstu átti að klæða sig í föt sem búið var að taka til, í þriðju umferð fékk viðkomandi legómódel og átti að byggja nákvæmlega eins módel og í síðustu umferðinni átt i að halda á skál fullri af vatni og borða 5 þurrar kexkökur, auðvita allt á meðan viðkomandi sat í hjólbörum. Þetta var mjög fínt og ótrúlega fyndið að sjá liðin fara í gegn um þetta, en það var líka svo margar stöðvar sem mig hefði langað að fara á, eins og t.d. að keyra svona hálfgerðum go-kart bíl og margt fleira. En þetta var samt alveg gaman og það var ágætt að geta hjálpað til. En eftir þetta var svo komið að frumsýningu á show-inu. Hún gekk bara ljómandi vel og fólk tók mjög vel í þetta, mér tókst að lemja prikinu nokkuð taktfast og vel í gólfið svo þetta var bara gaman.

Eftir show-ið fórum við Elín eiginlega bara strax að taka okkur til fyrir partýið sem var svo um kvöldið, það byrjaði reyndar kl. 18. Í þessu partýi, eins og flest öllum öðrum, var þema. Þemað að þessu sinni var Back to the Future þannig að allir áttu að klæða sig í föt sem höfðu verið í tísku á árunum frá 1950-1990. Ég og Elín skelltum okkur í 80‘s gallan, sundbol, leggings, legghlífar og víða skyrtu utan yfir. Svo var auðvita brjáluð hárgreiðsla og förðun, við vorum sko flottar. En partýið var ótrúlega skemmtilegt og við fengum meira að segja DJ Freedom til að spila (hann ku vera einhver voða flottur plötusnúður hérna í DK).

Ég tilbúin í 80's gallanum, og Jens Peter á bak við

Sunnudagurinn var svo tekinn snemma, ég fór á fætur rétt fyrir átta því ég, Jens Peter og Henrik vinur hans vorum að fara alla leið til Kolding til að spila AirSoft eða Hardball eða hvað það nú heitir. Já og Kolding er ca. 300 km frá Brönderslev. En þetta Airsoft...eitthvað sem ég hafði aldrei prófað áður. Þetta er mjög svipað Painball fyrir þá sem vita hvað það er. Þá er bara fullt af fólki (í þessu tilfelli nánast eingöngu strákar en who cares) sem er í hermannagalla, með grímu og er vopnað byssu sem skítur svona litlum kúlum. Svo er fólkinu skipt í tvö lið og markmiðið er að skjóta andstæðinginn. Það sem var hvað sérkennilegast við þetta var að í þetta skipti var þetta svona Jóla-skytterí, svo að allir voru með jólasveinahúfur eða jafnvel í jólasveinabúning komplett. Þannig að þegar við komum sáum við bara fullt af jólasveinum með grímu og byssu...jólaandinn svoleiðis sveif yfir vötnum. En svo vorum við að spila þetta megnið af deginum, vorum svo komin heim rétt um níu leitið. Þetta var gaman, ótrúlega mikið af fólki sem var saman komið þarna til að skjóta hvort annað, örugglega um 100 manns...og þar af 2 stelpur. Annað sem mér fannst mjög undarlegt þarna fyrir utan alla hryðjuverkajólasveinanna var að þegar fólk var að fara heim þakkaði það auðvita fyrir sig og sagði “tak for i dag, det var hyggeligt“, já ótrúlega huggulegt að skjóta hvort annað.

Svona var aðkoman, fullt af vopnuðum jólasveinum

Komin í herklæðin og með jólasveinahúfu að sjálfsögðu

Svo í dag byrjaði hreingerningavaktin mín, já nú þarft ég að vakna 20 mínútum fyrr á morgnanna en ég gerði áður til þess að fara að þrífa í græna herberginu. Svo í dag fórum við í International tíma í svona Road trip til Hirtshals, skoðuðum vita og fórum á Nordsøen aquarium. Þar er allt fullt af risastórum fiskabúrum fullum af mismunandi fiskum.

Það er svona það helsta, já og í dag fórum við Elín niðrí bæ og keyptum okkur lestarmiða til Kaupmannahafnar. Við förum 09:30 á sunnudeginum 21. desember, þ.e. 28 dagar þar til! Og svo eru bara tvær vikur þar til í Adventure förum í skíðaferð til Noregs...jíííííí

En ég ætla að láta þetta gott heita, ég bið ykkur bara vel að lifa

Góðar stundir

Sigurlaug

Adventure Race...úffff!!!!

Halló

Það er nokkuð stutt síðan ég skrifaði síðustu færslu, en það hefur bara svo margt gerst síðan þá að ef ég á að skrifa um þetta allt verður það að gerast sem fyrst áður en eitthvað fleira fréttnæmt bætist við. Sem sagt, Adventure Race er lokið, búið, aldrei aftur, eða jú kannski einhvern tíman, en alla vega ekki alveg strax. Þannig var nú það að þeir sem eru Teambuilder-ar, eru í Adventure eða á löggulínunni fóru í Adventure Race. Fyrir tveim vikum eða svo var byrjað að tala um þennan Adventure Race og okkur var skipt í lið, fjórir saman í liði og svo var okkur bara sagt að vera tilbúin í allt, eða svona flest allt. Svo þurftu liðin bara að skipuleggja sig og ákveð hvað ætti að taka með, auðvita best að taka ekki of mikið með því við þurftum auðvita að halda á töskunum allan tímann. En hvert lið fékk tvö fjallahjól og tvö pör af línuskautum (við fengum reyndar aldrei að nota línuskautana því það var rigning og ekki vildu kennararnir að skautarnir myndu eyðileggjast sem þýddi auðvita bara meiri hlaup fyrir okkur).

Þetta byrjaði allt á fimmtudaginn, þá áttum við að vera mætt í „Check-in“ kl. 13:30 tilbúin með alla bakpoka og hjól. Síðan fengum við að vita hvað það væri sem við myndum byrja á og það var svona Stjörnuhlaup sem virkar þannig að maður fer á einhverja stöð, hleypur svo aftur á byrjunarreit og fer þaðan á næstu stöð o.s.frv. þannig að leiðin sem maður hleypur lítur eiginlega út eins og stjarna. En þetta stjörnuhlaup fór fram í kring um skólann, og var eiginlega bara upphitun fyrir það sem átti eftir að koma. Það var mjög misjafnt hvað við áttum á gera á stöðvunum, á einni var svona bjálki sem lá á jörðinni og við fengum öll skeiðar og áttum að grafa göng undir bjálkann með skeiðar að vopni og þegar göngin voru til áttu allir liðsfélagar að fara í gengum þau, án þess að hreyfa bjálkann. Á annarri stöð áttum við að sitja inn í einni af kennslustofunum og þegja í 22 mínútur, og við fengum ekki að vita hvenær tíminn væri búinn svo við þurftum að treysta okkar eigin tímaskyni, við enduðum á að sitja 6 mínútum of lengi. En það var margt annað sem við gerðum og þetta stjörnuhlaup tók þónokkuð langan tíma, við lögðum allaveg af stað í þennan alvöru Adventure Race rúmlega 19:00. Við semsagt fórum upp í rútu og þegar komið var upp í rútuna þurftu allir að draga húfurnar niðurfyrir augu því við máttum ekki vita hvert við færum. Svo lagði rútan af stað og keyrði okkur eitthvert og þegar við stoppuðum og við máttum opna augun sáum við að við vorum stopp á einhverjum afskekktum malarvegi og það var eiginlega það eina sem við sáum því það var komið myrkur. Svo fengu öll liðin kort og á kortinu var merktur staður sem við áttum að fara á, án þess að vita hvar á kortinu við værum stödd. Svo við þurftum bara að fara af stað, tveir á hjóli og tveir hlaupandi, og finna einhverjar merkingar á veginum. Við fórum ansi stóran krók, myndi giska á svona 6-7 km útúrdúr, en við fundum rétta staðinn á endanum. Þar áttum við að hjóla í kring til að finna hráefni í smørrebrød og áttum svo að útbúa það. Svo lá leiðin út að stönd, þar fengum við þrjá planka og áttum að búa til einskonar borð, leggja hjólin okkar á borðið og binda þau föst þar og svo áttum við að halda á öllu saman út á strönd og ganga eftir stöndinni í þónokkra stund. Og já, tvö fjallahjól eru ekki léttavara. Þegar við loksins komum á leiðarenda losuðum við hjólin en þá þurftum við að binda afturdekkin föst þannig að það var ekki hægt að hjóla á hjólunum. Og við áttum að halda áfram eftir stöndinni, með hjólin sem við gátum ekki hjólað á. Þannig að einn þurfti að halda uppi afturdekkinu á meðan annar stýrði hjólinu. Þannig hlupum/gengum við í örugglega 1-2 tíma, í sandinum. Þegar við komum á leiðarenda þar losuðum við dekkin á hjólunum og svo var smá þraut og svo gátum við haldið áfram, hlaupandi og hjólandi. Svo vorum við bara hlaupandi og hjólandi megnið af nóttinni, alltaf að leita að öllum punktunum á kortinu. Og já, það rigndi alla nóttina. Þegar við komum að einum staðnum varð smá hlé á hlaupunum. Við stoppuðum á brú. Frá brúnni og yfir að öðrum bakka árinnar hafði verið strengt reipi. Svo fengu allir liðsfélagar svona klifurbelti. Svo vorum við fest við reipið og áttum að fara frá brúnni og yfir á bakkann. Þetta var svona eins og í atriðinu í Ace Ventura þegar hann er að bjarga þvottabirninum nema það var ekkert sem gaf sig eins og í myndinni. Þegar allir voru komnir yfir ána fengum við kanó og áttum að róa honum upp ána (sem sagt á móti straumnum). Það voru bara tvær árar í kanónum þannig að það voru tveir sem gerðu ekkert á meðan hinir tveir reru. Ég var ein af þeim sem gerðu ekki neitt. Svo var róið í ca. 2 tíma eða svo, og þegar þarna er komið við sögu er klukkan ca. 5-6 um morgunin. Það var kalt og dimmt og blautt. Til að gera eitthvað fórum við að syngja þarna í kanónum, það var ljómandi gott. Það fór ekkert framhjá okkur hvar við áttum að stoppa því þegar við komum að einni brú var ljósashow og reykur og tónlist og allt. Þá hélt ég að við værum búin. En nei, ekki alveg. Þegar við vorum búin að koma kanónum á land áttu tveir úr liðinu að láta sig flakka af brúnni og út í ána. Ég sat hjá. Walker og Sune stukku. Eftir það tók við meira Bike and run til Brönderslev, ca. 10 km. Það var erfitt að fara að hlaupa eftir að hafa verið að frjósa í tvo tíma. Úfff ég var svo þreytt og svöng. Þegar við komum loksins aftur til Brönderslev og í skólann héldum við að við værum búin, en nei það var smá eftir. Við áttum að blása upp 8 blöðrur og henga upp á snúru. Svo stóðum við ca. 5 metra frá snúrunni og áttum að skjóta blöðrurnar með byssu. Við fengum 15 skot. Við hittum þrisvar sinnum en það var bara ein blaðra sem sprakk, sem sagt sjö blöðrur eftir. Það þýddi að við þurftum að hlaupa 7 hringi hjá skólanum, ég giska á að hver hringur sé svona 500 metrar. Það var ekki gaman. Við kláruðum þetta korter í níu. Þá vorum við búin. Ég hef aldrei verið jafn útkeyrð. Það var svo gott að komast úr blautu fötunum og fara í sturtu, fá sér að borða og svo bara beint upp í rúm. Núna er ég kvefuð og með strengi. Ég er sérstaklega með strengi í herðunum eftir að hafa dröslast með þessi fjallahjól ég veit ekki hvað langt. Ég er samt svo ótrúlega ánægð að við gátum klárað þetta. Það voru 6 lið af 9 sem náðu að klára og liðið mitt endaði meira að segja í öðru sæti :)

Þið verðið að afsaka hvað þetta er yfirmáta langt blogg, þið eruð hetjur ef þið náið að lesa þetta allt án þess að sofna, allavega er ég alveg að sofna. Ég ætla að gá hvort ég finni einhverjar myndir til að setja inn...

Ég fann bara myndir úr stjörnuhlaupinu...

Á einni stöðinni átti að tjalda, kein Problem ;)

Við þurftum líka að flytja vatn í desilítramálum langa vegalengd með stiga utan um okkur, og við þurftum að fylla fötu, það voru farnar maaaargar ferðir

Þarna þurftum við að klifra upp stigann en hann mátti ekki snerta staurinn, þ.e. þurftum að halda stignum uppi og þurftum að setja kort ofan í fötuna

Hérna erum við að grafa göng undir plankann með matskeiðum

...og svo skríða undir án þess að snerta plankann

Maður var skítugur upp fyrir haus, þvílíkt stuð :)

En ég bið bara að heilsa ykkur elskurnar mínar. Hafið það ævinlega sem best.

Sigurlaug hin útkeyrða

Myndir fyrir síðustu færslu

Hérna eru nokkrar myndir sem áttu að fylgja með í síðustu færslu en vegna tæknilegra örðuleika gat ég ekki sett þær inn fyrr en núna.


Við fórum í göngutúr út í skóg





Skógurinn




Keðjan sem varð þess valdandi að Fannar viðbeinsbrotnaði



...og við fórum að klifra í 8 m klifurstaurnum

Baldvina


Arnhildur




svo á sunnudeginum fórum við í Roadtrip, og það fór að rignaFyrsta stoppistöð, Den Tilsandede Kirke


Á Skaganum í roki og rigningu, en það var stuð :)



Svo fórum við í einhverja eyðimörk, man ekki alveg hvað hún heitir




Hoppimynd :)
Baldvina að dreyfa gleðinni
Bangsbo
Bangsbo
Meira Bangsbo


Í Bangsbo
Þar var mjög fallegt
Og þar var eplatré



Hús búið til úr pylsubréfum og einni franskri karteflu


Þannig var nú það
Ég ætla svo að fara að vinna í að skrifa um Adventure Race-ið sem við vorum í á fimmtudag-föstudag. Þangað til segði ég góðar stundir.
Kveðja
Sigurlaug

International dagur og heimsóknir :)

Komiði sæl
Það helsta sem hefur gerst frá því að ég skreið inn í þurrkara er að við héldum International dag á fimmtudaginn og á föstudaginn komu Arnhildur og Baldvina í heimsókn :)

International dagurinn er dagur sem við útlendingarnir skipuleggjum frá upphafi til enda. Við sjáum um matinn og svo eitthvað svona skemmtilegt á milli þess sem við borðum. Við í International class erum búin að vera að skipuleggja þennan dag í rúman mánuð svo það var spennandi að sjá hvernig fólki myndi líka. Dagurinn byrjaði á morgunmat, amerískum morgunmat. Ég, Walker og Toms sáum um hann (með hjálp frá dömunum í eldhúsinu að sjálfsögðu). Í morgunmat voru pönnukökur (amerískar pönnukökur sem eru svona með aðeins minna þvermál en þessar sem við þekkjum en eru aðeins þykkri), og á pönnukökurnar gat maður sett síróp, sultu eða sykur, eða bara allt ef maður vildi. Auk pönnukakanna voru spæld egg, beikon og pylsur og svo bara þetta hefðbundna brauð og ávextir. En þessi morgunmatur vakti skiljanlega mikla lukku og var ljómandi góð byrjun á deginum. Eftir morgunmat voru svo allir nemendurnir sendir í stóra salinn og þar fór fram svona lítil opnunarhátíð. Þá böbbluðum við útlendingarnir eitthvað á okkar tungumálum til að bjóða nemendurna velkomna og svo var nemendunum skipt í sjö hópa, því við í international class erum frá sjö mismunandi löndum, og svo var hver hópur merktur einu landi með fánum sem við máluðum. Þegar allir hóparnir höfðu verið merktir var mjög magnþrungin stund þar sem þjóðsöngvar allra sjö þjóðanna voru spilaðir og hóparnir marseruðu um salinn. Þegar Íslenski þjóðsöngurinn var spilaður gekk íslenski hópurinn um salinn, og ég og Elín í fararbroddi, með fánann hátt á lofti og með hendi á hjartastað. Þetta var ólýsanleg stund.
En eftir opnunarhátíðina fórum við í allskonar leiki frá okkar heimalöndum. Ég og Elín kenndum þeim að hlaupa í skarðið, stórfiskaleik og svo síðast en ekki síst kenndum við þeim skottís. Það gekk bara ljómandi vel, reyndar frekar erfitt útskýra dansinn á ensku, en það tókst alveg. Svo þegar við vorum að dansa þá sagði ég auðvita bara á íslensku Hægri saman hægri, vinstri saman vinstri, stíga hopp, stíga hopp, stíga hopp og stíga stopp öllum til mikillar ánægju. Svo var hádegismatur og ungversku strákarnir báru fram ungverska gúllassúpu sem bragðaðist mjög vel. Eftir hádegi fóru svo hóparnir á stöðvar frá öllum löndunum. Ég og Elín vorum með íslenksu stöðina í einni kennslustofunni og þar kenndum við þeim að syngja Litlu fluguna, kenndum þeim glímu og gáfum þeim harðfisk, súkkulaðirúsínur og ópal. Eins og þið vitið er lykt af harðfiski, mjög góð lykt finnst mér, en það voru ekki allir á sömu skoðun. Það brást ekki að þegar nýr hópur var að koma til okkar fóru að heyrast andköf og stunur og flestir héldu fyrir nefið þegar þeir komu til okkar. Það voru líka mjög margir sem lögðu ekki í að smakka fiskinn en það þýddi auðvita bara meira fyrir okkur Elínu svo við kvörtuðum svo sem ekki.
Í kvöldmatinn var svo matur frá Oman og Uganda og kallast sá matur Chapati og Pilaow en það er svona sérstakt brauð með hrísgrjónum og svona. Og það besta var að það voru engin hnífapör svo allir borðuðu með fingrunum sem var mjög gaman. Eftir kvöldmat var lítil kvöldvaka þar sem við sýndum videoið sem við vorum búin að gera sem sló alveg í gegn og svo var kaka og kaffi/te/safi eftir á, og það var kaka sem Elín bakaði alveg ein, mjög ljúffeng kaka.
En þessi dagur heppnaðist bara mjög vel og allir voru mjög sáttir.

Um kvöldið fór ég svo á lestarstöðina því að Arnhildur og Baldvina voru að koma :) Mikið var nú gott að sjá þær aftur. En við gerðum ýmislegt um helgina, fórum í risa-afmælisveislu á Bjálkanum, fórum í göngutúr út í skóg (einmitt sama skóg og Fannar viðbeinsbraut sig), fórum að klifra í klifurstaurunum sem eru hérna hjá skólanum, fórum í Roadtrip með Jens Peter ofl. En þetta var ótrúlega gaman og mér fannst helgin líða svo fljótt og áður en ég vissi af voru þær komnar aftur upp í lest. Hugsanlega var þetta í síðasta skipti í rúmlega hálft ár sem ég sé Arnhildi! Ó mæ :(

En helgin var skemmtileg og ég gæti skrifað helling um hana en ég held ég setji bara inn nokkrar myndir í staðinn...
...eða annars, ég er búin að reyna að hlaða upp myndunum í langan tíma og netið hérna er eitthvað í rugli svo að myndirnar verða að bíða betri tíma. En það þýðir samt ekki að ég ætli að skrifa helling um helgina, ég nenni því satt að segja ekki. En helgin var frábær.

Ég er að fara í Adventure race á fimmtudag-föstudag. Ég verð að viðurkenna ég er frekar smeik. Okkur er skipt í lið, fjórir í liði og svo þurfum við að leysa allskonar þrautir, hlaupa, hjóla, binda hnúta, sigla kanó og ég veit ekki hvað og hvað, og jú, við erum að fara að gera þetta í ca. 22 tíma.
Við erum að fara að vera að megnið af tímanum, enginn svefn svo þetta verður löng og köld nótt. Úff ég veit ekki hvernig þetta verður, okkur er ekkert sagt hvað við erum að fara að gera en ég veit að það verða hlaup og hjólreiðar og svo eitthvað á rúlluskautum líka. Það er allt sem ég veit.

En nú er ég farin að gera eitthvað sniðugt...
Við heyrumst bara fljótlega og ég bið að heilsa öllum

Sigurlaug

smá viðbót

Hæ aftur, ég alveg steingleymdi að minnast á eitt mjög mikilvægt í færslunni hérna á undan en það var það að í síðustu viku náði ég að afreka það að skríða inn í þurrkara. Ég bara varð að segja ykkur það :)

Það var allt

Ókei
Bið að heilsa
Sigurlaug

Síðasta vika...

Halló
Það hefur aldeilis margt á daga mína drifið síðan ég skrifaði hérna síðast.
Við skulum bara byrja á byrjuninni.

Á föstudaginn í síðustu viku var partý, eitt af fjölmörgum. Og eins og venjulega var eitthvað svona þema í partýinu og þar sem hrekkjavakan var nýafstaðin var ákveðið að halda hrekkjavökupartý. Eins og í fyrri partýum þar sem eitthvað svona sérstakt þema er fyrirfram ákveðið, þá lágum við Elín ekki á liði okkar og klæddum okkur upp í alveg hreint ótrúlega flotta og ógnvekjandi búninga með hárgreiðslu og förðun í stíl. Myndirnar segja allt sem segja þarf.



En svo á laugardagsmorgninum vöknuðum við Elín eldhressar (án gríns) því kl. 12:30 fórum við í þríatlon, 15% Iron man. Þríatlon er þegar bæði er synt, hjólað og hlaupið, í þessari röð, og vegalengdirnar í þessu 15% þríatloni eru eftirfarandi: 600 m syndandi, 32 km hjólandi og 6,3 km hlaupandi. Þetta náðum við að klára á 2 tímum og 23 mínútum. Það sem mér fannst erfiðast var þegar við vorum að hjóla því það var svo mikill vindur, svo það var heilmikið púl að fara upp brekkur (já það voru brekkur þar sem við vorum að hjóla, believe it or not), með vindinn í andlitið. En það var líka svakalega erfitt að byrja að hlaupa eftir að hafa hjólað 32 km, fæturnir voru eins og grjót. En mikið var gott þegar maður var búinn með þetta, úff. Þá fórum við Elín bara og fengum okkur ristuð hafragrjón og jógúrt og svo dröttuðumst við inn í eina af kennslustofunum með dýnur, sængur og kodda og lágum þar rotaðar fyrir framan sjónvarpið alveg fram að kvöldmat.

En svo leið vikan bara og ég taldi dagana í það að hitta Fannar minn. Hann kom með lestinni frá Kaupmannahöfn og endaði í Álaborg um miðnætti á fimmtudeginum og þar átti hann að bíða í rúma fjóra tíma til þess að taka rútu frá Álaborg til Brönderslev. Á fimmtudagskvöldinu var ég að segja honum Nicolas vini mínum frá þessu og hann sagðist þekkja það af eigin reynslu að það væri ömurlegt að hanga svona lengi á lestarstöð, ég tali nú ekki um að nóttu til, svo að hálftíma seinna kom hann til mín og sagðist vera búinn að redda bíl og að hann ætlaði að skutla mér til Álaborgar til að ná í Fannar :) Já hann Nicolas er algjört yndi. Svo að klukkan hálftólf fórum við út í bílinn hennar Tönju og brunuðum til Álaborgar. Ég segi brunuðum því við vorum á 130 km hraða sem er fullkomlega löglegt hérna. Svo kom Fannar með lestinni og mikið var nú gott að sjá hann aftur :) Á föstudeginum kom hann svo með mér í tíma. Eftir hádegi var Adventure og við fórum út í skóg á fjallahjólum. Þegar við vorum út í skógi þurfit Fannar greyið að nauðhemla því hann sá ekki keðju sem var fest milli tveggja trjáa (og þessi keðja var svona fallega appelsínugul, alveg eins og öll laufin í kring) svo Fannar flaug af hjólinu sínu og meiddi sig í öxlinni. Við fórum því til Hjörring sem er ca. 20 km frá Brönderslev á sjúkrahúsið þar og þá kom í ljós að Fannar var viðbeinsbrotinn. En það er ekkert hægt að gera við því svo hann fékk bara fatla og svo Farvel.
En helgin leið svo bara ótrúlega hratt og áður en við vissum af var ég að fylgja honum aftur á lestarstöðina.

En ég er að fara í handbolta eftir 5 mínútur svo það er best að ég fari að taka mig til.

Ég bið bara að heilsa ykkur öllum
Kys og kram
Sigurlaug