Saturday, November 15, 2008

Adventure Race...úffff!!!!

Halló

Það er nokkuð stutt síðan ég skrifaði síðustu færslu, en það hefur bara svo margt gerst síðan þá að ef ég á að skrifa um þetta allt verður það að gerast sem fyrst áður en eitthvað fleira fréttnæmt bætist við. Sem sagt, Adventure Race er lokið, búið, aldrei aftur, eða jú kannski einhvern tíman, en alla vega ekki alveg strax. Þannig var nú það að þeir sem eru Teambuilder-ar, eru í Adventure eða á löggulínunni fóru í Adventure Race. Fyrir tveim vikum eða svo var byrjað að tala um þennan Adventure Race og okkur var skipt í lið, fjórir saman í liði og svo var okkur bara sagt að vera tilbúin í allt, eða svona flest allt. Svo þurftu liðin bara að skipuleggja sig og ákveð hvað ætti að taka með, auðvita best að taka ekki of mikið með því við þurftum auðvita að halda á töskunum allan tímann. En hvert lið fékk tvö fjallahjól og tvö pör af línuskautum (við fengum reyndar aldrei að nota línuskautana því það var rigning og ekki vildu kennararnir að skautarnir myndu eyðileggjast sem þýddi auðvita bara meiri hlaup fyrir okkur).

Þetta byrjaði allt á fimmtudaginn, þá áttum við að vera mætt í „Check-in“ kl. 13:30 tilbúin með alla bakpoka og hjól. Síðan fengum við að vita hvað það væri sem við myndum byrja á og það var svona Stjörnuhlaup sem virkar þannig að maður fer á einhverja stöð, hleypur svo aftur á byrjunarreit og fer þaðan á næstu stöð o.s.frv. þannig að leiðin sem maður hleypur lítur eiginlega út eins og stjarna. En þetta stjörnuhlaup fór fram í kring um skólann, og var eiginlega bara upphitun fyrir það sem átti eftir að koma. Það var mjög misjafnt hvað við áttum á gera á stöðvunum, á einni var svona bjálki sem lá á jörðinni og við fengum öll skeiðar og áttum að grafa göng undir bjálkann með skeiðar að vopni og þegar göngin voru til áttu allir liðsfélagar að fara í gengum þau, án þess að hreyfa bjálkann. Á annarri stöð áttum við að sitja inn í einni af kennslustofunum og þegja í 22 mínútur, og við fengum ekki að vita hvenær tíminn væri búinn svo við þurftum að treysta okkar eigin tímaskyni, við enduðum á að sitja 6 mínútum of lengi. En það var margt annað sem við gerðum og þetta stjörnuhlaup tók þónokkuð langan tíma, við lögðum allaveg af stað í þennan alvöru Adventure Race rúmlega 19:00. Við semsagt fórum upp í rútu og þegar komið var upp í rútuna þurftu allir að draga húfurnar niðurfyrir augu því við máttum ekki vita hvert við færum. Svo lagði rútan af stað og keyrði okkur eitthvert og þegar við stoppuðum og við máttum opna augun sáum við að við vorum stopp á einhverjum afskekktum malarvegi og það var eiginlega það eina sem við sáum því það var komið myrkur. Svo fengu öll liðin kort og á kortinu var merktur staður sem við áttum að fara á, án þess að vita hvar á kortinu við værum stödd. Svo við þurftum bara að fara af stað, tveir á hjóli og tveir hlaupandi, og finna einhverjar merkingar á veginum. Við fórum ansi stóran krók, myndi giska á svona 6-7 km útúrdúr, en við fundum rétta staðinn á endanum. Þar áttum við að hjóla í kring til að finna hráefni í smørrebrød og áttum svo að útbúa það. Svo lá leiðin út að stönd, þar fengum við þrjá planka og áttum að búa til einskonar borð, leggja hjólin okkar á borðið og binda þau föst þar og svo áttum við að halda á öllu saman út á strönd og ganga eftir stöndinni í þónokkra stund. Og já, tvö fjallahjól eru ekki léttavara. Þegar við loksins komum á leiðarenda losuðum við hjólin en þá þurftum við að binda afturdekkin föst þannig að það var ekki hægt að hjóla á hjólunum. Og við áttum að halda áfram eftir stöndinni, með hjólin sem við gátum ekki hjólað á. Þannig að einn þurfti að halda uppi afturdekkinu á meðan annar stýrði hjólinu. Þannig hlupum/gengum við í örugglega 1-2 tíma, í sandinum. Þegar við komum á leiðarenda þar losuðum við dekkin á hjólunum og svo var smá þraut og svo gátum við haldið áfram, hlaupandi og hjólandi. Svo vorum við bara hlaupandi og hjólandi megnið af nóttinni, alltaf að leita að öllum punktunum á kortinu. Og já, það rigndi alla nóttina. Þegar við komum að einum staðnum varð smá hlé á hlaupunum. Við stoppuðum á brú. Frá brúnni og yfir að öðrum bakka árinnar hafði verið strengt reipi. Svo fengu allir liðsfélagar svona klifurbelti. Svo vorum við fest við reipið og áttum að fara frá brúnni og yfir á bakkann. Þetta var svona eins og í atriðinu í Ace Ventura þegar hann er að bjarga þvottabirninum nema það var ekkert sem gaf sig eins og í myndinni. Þegar allir voru komnir yfir ána fengum við kanó og áttum að róa honum upp ána (sem sagt á móti straumnum). Það voru bara tvær árar í kanónum þannig að það voru tveir sem gerðu ekkert á meðan hinir tveir reru. Ég var ein af þeim sem gerðu ekki neitt. Svo var róið í ca. 2 tíma eða svo, og þegar þarna er komið við sögu er klukkan ca. 5-6 um morgunin. Það var kalt og dimmt og blautt. Til að gera eitthvað fórum við að syngja þarna í kanónum, það var ljómandi gott. Það fór ekkert framhjá okkur hvar við áttum að stoppa því þegar við komum að einni brú var ljósashow og reykur og tónlist og allt. Þá hélt ég að við værum búin. En nei, ekki alveg. Þegar við vorum búin að koma kanónum á land áttu tveir úr liðinu að láta sig flakka af brúnni og út í ána. Ég sat hjá. Walker og Sune stukku. Eftir það tók við meira Bike and run til Brönderslev, ca. 10 km. Það var erfitt að fara að hlaupa eftir að hafa verið að frjósa í tvo tíma. Úfff ég var svo þreytt og svöng. Þegar við komum loksins aftur til Brönderslev og í skólann héldum við að við værum búin, en nei það var smá eftir. Við áttum að blása upp 8 blöðrur og henga upp á snúru. Svo stóðum við ca. 5 metra frá snúrunni og áttum að skjóta blöðrurnar með byssu. Við fengum 15 skot. Við hittum þrisvar sinnum en það var bara ein blaðra sem sprakk, sem sagt sjö blöðrur eftir. Það þýddi að við þurftum að hlaupa 7 hringi hjá skólanum, ég giska á að hver hringur sé svona 500 metrar. Það var ekki gaman. Við kláruðum þetta korter í níu. Þá vorum við búin. Ég hef aldrei verið jafn útkeyrð. Það var svo gott að komast úr blautu fötunum og fara í sturtu, fá sér að borða og svo bara beint upp í rúm. Núna er ég kvefuð og með strengi. Ég er sérstaklega með strengi í herðunum eftir að hafa dröslast með þessi fjallahjól ég veit ekki hvað langt. Ég er samt svo ótrúlega ánægð að við gátum klárað þetta. Það voru 6 lið af 9 sem náðu að klára og liðið mitt endaði meira að segja í öðru sæti :)

Þið verðið að afsaka hvað þetta er yfirmáta langt blogg, þið eruð hetjur ef þið náið að lesa þetta allt án þess að sofna, allavega er ég alveg að sofna. Ég ætla að gá hvort ég finni einhverjar myndir til að setja inn...

Ég fann bara myndir úr stjörnuhlaupinu...


Á einni stöðinni átti að tjalda, kein Problem ;)

Við þurftum líka að flytja vatn í desilítramálum langa vegalengd með stiga utan um okkur, og við þurftum að fylla fötu, það voru farnar maaaargar ferðir

Þarna þurftum við að klifra upp stigann en hann mátti ekki snerta staurinn, þ.e. þurftum að halda stignum uppi og þurftum að setja kort ofan í fötuna


Hérna erum við að grafa göng undir plankann með matskeiðum

...og svo skríða undir án þess að snerta plankann

Maður var skítugur upp fyrir haus, þvílíkt stuð :)


En ég bið bara að heilsa ykkur elskurnar mínar. Hafið það ævinlega sem best.

Sigurlaug hin útkeyrða

7 comments:

Anonymous said...

......Ég er orðlaus, þvílíkt ævintýri, þvílíkur dugnaður og þvílíkt streð. Jáhh, það er óhætt að segja að þú sért hetja.
Fannst það að grafa göngin með skeiðunum standa upp úr:p
:*

Unknown said...

Takk fyrir að láta mann sofna yfir lýsingum af þessari sjálfspíningarhvöt sem þetta adventure race virðist hafa verið. Annars bara gangi þér allt í haginn áfram. Hér var messað í gær og mikið stuð í tilefni þess að endurbótum kirkjunnar er formlega lokið.

Anonymous said...

þú ert ekkert smá dugleg :) ég hefði kannski meikað þetta í 10 mínútur...en það er svo sem ekki alveg að marka mig hehe

Anonymous said...

ahh ég gleymdi að kvitta undir! Þetta var sem sagt Snæfríður sem var að kvitta

Sigurlaug said...

Haha, já skeiðarnar voru voru nokkuð skemmtilegar. Þessi stöð hét líka Desert på Bjælken, gat ekki verið annað en skemmtilegt :)

Mættu margir í messuna Einar?

Hæ Snæfríður :)

Anonymous said...

ómæ!

takk fyrir síðast :)

kv. Baldvina

Anonymous said...

Va thetta hljomar virkilega aevintyralega...minnti mig a sveitina i gamla daga. hefdi viljad profa thetta en er hins vegar ekki viss um ad eg, olikt ther, myndi hafa thad af...

takk fyrir sidast og hafdu thad gott

Kvedja Arnhildur sem raular nattergalen daginn ut og inn