Komiði sæl
Það helsta sem hefur gerst frá því að ég skreið inn í þurrkara er að við héldum International dag á fimmtudaginn og á föstudaginn komu Arnhildur og Baldvina í heimsókn :)
International dagurinn er dagur sem við útlendingarnir skipuleggjum frá upphafi til enda. Við sjáum um matinn og svo eitthvað svona skemmtilegt á milli þess sem við borðum. Við í International class erum búin að vera að skipuleggja þennan dag í rúman mánuð svo það var spennandi að sjá hvernig fólki myndi líka. Dagurinn byrjaði á morgunmat, amerískum morgunmat. Ég, Walker og Toms sáum um hann (með hjálp frá dömunum í eldhúsinu að sjálfsögðu). Í morgunmat voru pönnukökur (amerískar pönnukökur sem eru svona með aðeins minna þvermál en þessar sem við þekkjum en eru aðeins þykkri), og á pönnukökurnar gat maður sett síróp, sultu eða sykur, eða bara allt ef maður vildi. Auk pönnukakanna voru spæld egg, beikon og pylsur og svo bara þetta hefðbundna brauð og ávextir. En þessi morgunmatur vakti skiljanlega mikla lukku og var ljómandi góð byrjun á deginum. Eftir morgunmat voru svo allir nemendurnir sendir í stóra salinn og þar fór fram svona lítil opnunarhátíð. Þá böbbluðum við útlendingarnir eitthvað á okkar tungumálum til að bjóða nemendurna velkomna og svo var nemendunum skipt í sjö hópa, því við í international class erum frá sjö mismunandi löndum, og svo var hver hópur merktur einu landi með fánum sem við máluðum. Þegar allir hóparnir höfðu verið merktir var mjög magnþrungin stund þar sem þjóðsöngvar allra sjö þjóðanna voru spilaðir og hóparnir marseruðu um salinn. Þegar Íslenski þjóðsöngurinn var spilaður gekk íslenski hópurinn um salinn, og ég og Elín í fararbroddi, með fánann hátt á lofti og með hendi á hjartastað. Þetta var ólýsanleg stund.
En eftir opnunarhátíðina fórum við í allskonar leiki frá okkar heimalöndum. Ég og Elín kenndum þeim að hlaupa í skarðið, stórfiskaleik og svo síðast en ekki síst kenndum við þeim skottís. Það gekk bara ljómandi vel, reyndar frekar erfitt útskýra dansinn á ensku, en það tókst alveg. Svo þegar við vorum að dansa þá sagði ég auðvita bara á íslensku Hægri saman hægri, vinstri saman vinstri, stíga hopp, stíga hopp, stíga hopp og stíga stopp öllum til mikillar ánægju. Svo var hádegismatur og ungversku strákarnir báru fram ungverska gúllassúpu sem bragðaðist mjög vel. Eftir hádegi fóru svo hóparnir á stöðvar frá öllum löndunum. Ég og Elín vorum með íslenksu stöðina í einni kennslustofunni og þar kenndum við þeim að syngja Litlu fluguna, kenndum þeim glímu og gáfum þeim harðfisk, súkkulaðirúsínur og ópal. Eins og þið vitið er lykt af harðfiski, mjög góð lykt finnst mér, en það voru ekki allir á sömu skoðun. Það brást ekki að þegar nýr hópur var að koma til okkar fóru að heyrast andköf og stunur og flestir héldu fyrir nefið þegar þeir komu til okkar. Það voru líka mjög margir sem lögðu ekki í að smakka fiskinn en það þýddi auðvita bara meira fyrir okkur Elínu svo við kvörtuðum svo sem ekki.
Í kvöldmatinn var svo matur frá Oman og Uganda og kallast sá matur Chapati og Pilaow en það er svona sérstakt brauð með hrísgrjónum og svona. Og það besta var að það voru engin hnífapör svo allir borðuðu með fingrunum sem var mjög gaman. Eftir kvöldmat var lítil kvöldvaka þar sem við sýndum videoið sem við vorum búin að gera sem sló alveg í gegn og svo var kaka og kaffi/te/safi eftir á, og það var kaka sem Elín bakaði alveg ein, mjög ljúffeng kaka.
En þessi dagur heppnaðist bara mjög vel og allir voru mjög sáttir.
Um kvöldið fór ég svo á lestarstöðina því að Arnhildur og Baldvina voru að koma :) Mikið var nú gott að sjá þær aftur. En við gerðum ýmislegt um helgina, fórum í risa-afmælisveislu á Bjálkanum, fórum í göngutúr út í skóg (einmitt sama skóg og Fannar viðbeinsbraut sig), fórum að klifra í klifurstaurunum sem eru hérna hjá skólanum, fórum í Roadtrip með Jens Peter ofl. En þetta var ótrúlega gaman og mér fannst helgin líða svo fljótt og áður en ég vissi af voru þær komnar aftur upp í lest. Hugsanlega var þetta í síðasta skipti í rúmlega hálft ár sem ég sé Arnhildi! Ó mæ :(
En helgin var skemmtileg og ég gæti skrifað helling um hana en ég held ég setji bara inn nokkrar myndir í staðinn...
...eða annars, ég er búin að reyna að hlaða upp myndunum í langan tíma og netið hérna er eitthvað í rugli svo að myndirnar verða að bíða betri tíma. En það þýðir samt ekki að ég ætli að skrifa helling um helgina, ég nenni því satt að segja ekki. En helgin var frábær.
Ég er að fara í Adventure race á fimmtudag-föstudag. Ég verð að viðurkenna ég er frekar smeik. Okkur er skipt í lið, fjórir í liði og svo þurfum við að leysa allskonar þrautir, hlaupa, hjóla, binda hnúta, sigla kanó og ég veit ekki hvað og hvað, og jú, við erum að fara að gera þetta í ca. 22 tíma.
Við erum að fara að vera að megnið af tímanum, enginn svefn svo þetta verður löng og köld nótt. Úff ég veit ekki hvernig þetta verður, okkur er ekkert sagt hvað við erum að fara að gera en ég veit að það verða hlaup og hjólreiðar og svo eitthvað á rúlluskautum líka. Það er allt sem ég veit.
En nú er ég farin að gera eitthvað sniðugt...
Við heyrumst bara fljótlega og ég bið að heilsa öllum
Sigurlaug
Subscribe to:
Post Comments (Atom)
2 comments:
Hæ sæta, hah, er fólkið þarna svo menningarlaust að geta ekki troðið þurrkuðum fisk inn fyrir grímuna á sér? Jahérna hér.
Gleður mig að heyra að þið áttuð góðan international dag og ekki er það síðra að þú náðir að skemmta þér svona vel með Arnhildi og Baldvinu. Lánið að ykkur tókst ekki að brjóta ykkur í skóginum, heitir hann ekki bara Beinbrjótaskógur?
22tíma!?
Ertu núna gjörsamlega orðinn snældu, kol, hringlandi vitlaus!?
Ætlarðu að drepa þig lifandi!?
Það er nú meiri harkan í þér Sigurlaug mín, en núna er nokkuð ljóst að það mun enginn trúa mér að ég hafi brotið mig í hjólreiðatúrnum, nú sjá náttúrulega allir hversu mikill drýsill þú ert og átta sig á það að þú klappaðir mér bara of fast á öxlina þegar ég kom.
Gangi þér vel.:*
Hlunkur er þetta! En allavega, haltu áfram að gera það gott.
Post a Comment